Gedichten

WAAR HET VAT OVERSTROOMT

 

Twijnende woorden

gefluister der nacht

de stilte der sterren

benadert mij zacht.

Verbroken het zwijgen

de polsslag zwelt aan

van onder de huid

kruipt breekbaar vandaan.

Gezegend de aarde

waar het vat overstroomt,

de hemel weerspiegeld

de teerling gedoopt.

 

22-01-2007

 

 

ADEMEND EEN HEMELBOODSCHAP

Ongedwongen

duizelen neer

ongeremd en puur

zo onbezonnen

blind aanvaardend

hun korte levensduur.

 

Klare kristallen

zacht en zuiver

als een hecht verbond

kussen zij

met tere lippen

deemoedig de grond.

 

Kwetsbaar in hun

naakte schoonheid

oprecht en transparant

dekken zij

hun donzige deken

duldzaam over land.

 

Dempend, dimmend

krijs en schater

van het wild geraas:

kristallijnen

klanken klingelen

als een witte waas.

 

Betoverd in een

stille wereld

weet ik hun geklang

ademend een

hemelboodschap

met hun zwijgend zang.

ode aan de sneeuw, 08-02-2007

 

 

GELEDIGD HET GLAS

De schaduw der dag

werpt zwanger haar beeld

voldaan met een glimlach

door het leven bedeeld.

Zacht schuifelend dragend

de schat van verleden

verwonderd vragend

waarom werd gestreden.

Genoten de vreugdes

geleden de smart

bezoldigd met wijsheid

geopend het hart.

Geborgen de oogst

gesponnen het vlas

gelovend in gerechtigheid

geledigd het glas.

voor mijn moeder, 02-02-2007

 

                                                                                                                                               Terug naar homepage

 

 

 

Comments are closed.